Volgens de marketing over deze is dit een sterke film die belangrijke (!) onderwerpen behandelt; het onvermogen, de wanhoop en de kwetsbaarheid van jongeren! Tsjonge dat beloofd en dat voor een Waals-Franse film... Wat krijgen we te zien: een wannabe film noir over een vader die flipt omdat zijn zoon een onnoemelijke misdaad begaat: graffiti spuiten. De regisseur en het scenario geven ook aan dat zoiets eigenlijk bijna gelijk staat met een moord door de belachelijke dramatische opbouw van de film). So what: mijn grootmoeder draagt nu terug pampers en schijt mijn grootvader uit voor verrot! De gang van het leven toch? Quoi alors? Waar is die 9mm?

Een goed bedoelde ingetogen doch ietwat naieve kijk op de problematiek van economische vluchtelingen. Het schrijnende persoonlijke leed dat gepaard gaat met uitwijzingen wordt gelardeerd door een verhaaltje van een aanvankelijk kleurloze autochtoon (prachtig geacteerd door Richard Jenkins) die, zich bewust van zijn eigen banale gladgestreken leventje, een kleurrijk allochtoon gezin ontmoet. Er ontwikkelt zich een prachtige wederzijdse betrokkenheid en vriendschapsband over alle culturele verschillen heen. Tegen de achtergrond van onze huidige maatschappelijke context waarin het behoud van religieuze waarden en de aantrekkelijkheid van het rijke Westen voor vele allochtonen een dilemma zijn, is de boodschap van The Visitor helaas een sprookje geworden voor goedmenende idealisten.

Vrij getrouwe maar inspiratieloze adaptatie van het gelijknamige boek van Jonathan Trigell.De film voegt niets toe aan het verhaal waar ik ook al gemengde gevoelens over had. Enerzijds vind ik het een goedkope recuperatie van de Bulger-zaak (de een zijn dood... )anderzijds is het een respectabele poging om het recht op rehabilitatie in de kijker te zetten. Het boek slaagde daar in sommige passages in, de film in geen enkele scene. Een gemiste kans.

Al de derde keer dit jaar dat een Waalse film me uit mijn sokken blaast! Eerst was er Vinyan, dan Home en nu weer dit meesterwerkje. Een welhaast superbe moraliteitsstudie die nergens belerend wordt desondanks de controversiele thema's die de regisseur op het snerp van de snee, intelligent en ingenieus behandeld. Over normen en waarden en hoe iedereen de zijne er op nahoudt. Helaas heeft de ene al wat meer moeite dan de andere om die van elkaar te respecteren. Een doordachte film over grenzen bij anderen en jezelf overschrijden. How far can you go? Als je tijdens de film antwoorden zoekt moet je via de doordachte cameraposities de schitterend geacteerde gezichtsexpressies van Jonas observeren! Een seconde zegt dan meer dan eventuele oeverloze discussies achteraf over het "schandaalgehalte" van de film. Een vette kluif voor moraalridders maar evenzeer ook voor de meest liberale, tolerante denkers. Met gelukkig een schitterend open einde. Net geen 5 sterren!! Proficiat Joachim Lafosse en Jonas Blocquet. Superbe!

Welhaast subliem in beeld gebrachte, ingetogen registratie van een vriendschap tussen een gepeste jongen en een verwaarloosd meisje. De rustig observerende en op afstand gehouden camera resulteert in een verhaal dat per toeval een horrorfilm blijkt te zijn. Dat 1 van de personages een vampier blijkt te zijn doet niets af aan het realiteitsgehalte van het verhaal. Je neemt dat gegeven al snel voor lief waarna je wordt meegezogen {!) in een grandioos coming of age verhaal. Ik hou mijn hart al vast voor de geplande Amerikaanse remake... Net geen 5 sterren maar zeker 4 en een halve!