FT1ST

FT1ST
  • Lid sinds 23/08/2006
  • Aantal recensies : 521
gepubliceerd op 8 januari 2015
Goed te verteren oude knarren komedie die het vooral moet hebben van de leeftijd/buikomvang-grappen, én de trainingsopbouw naar de ultieme kamp toe. De Niro heeft zich uitzonderlijk nog eens geamuseerd, zo te zien, en gééft zich uitdrukkelijk in zijn rol als The Kid. Sly Stallone doet het op z'n allerlaatste Rocky's, met enkele welgemikte relativerende one-liners én een wat zoetsappig liefdes-subplotje met de felgesmaakte botox-Basinger. Dan doet Alan Arkin als de rollator-trainer het echter beter. Over de motormouth van de manager (Kevin Hart) wil ik het dan weer niet hebben. Charmant entertainment enkel en alleen al om de 'Rocky' vs. 'Raging Bull' chemistry...

gepubliceerd op 7 januari 2015
Zwierig-aangename biopic van één van Frankrijk's grootste (figuurlijk dan) artiesten, Claude François, die het vooral moet hebben van 's mans onhebbelijkheden en moeilijk karakter, maar ook van de fraai opgevoerde shows waar, samen met Les Clodettes, de piekhemden en olifantenpijpen je om de oren vliegen. De belg Jérémie Rénier blijkt perfect geknipt voor deze rol, die je van onzeker pubertje tot opvliegende driftkikker en paranoide platenbaas blíjft geloven. Wat een leven voor een niet echt goede zanger, het gehaaide zakentalent komt dan ook vaak aan bod. Zijn talloze kostuums, ontelbare sportwagens en ander kleine kantjes van zijn ongeremde ijdelheid worden ook niet verborgen. Zonder echt te verrassen, blijft je deze 2.5 uur zó uitzitten, tot 'Alexandrie-Alexandra' je titelgewijs tot een van zijn gekke dansjes zal dwingen!

gepubliceerd op 7 januari 2015
Als overtuigd niet Woody Allen-fan, ben ik nu toch al, of pas, voor de derde keer gevallen voor 's mans kunst. Na 'Annie Hall' en 'Purple Rose of Cairo' is hij hier in het middernachtelijke Parijs weer right on the money. Alter ego Hollywood-script schrijver Gil (een voortreffelijke "anti"-Allen, die zich fantastisch sloom en vermeiend door de lichtstad beweegt) krijgt zijn boek over nostalgie niet van de grond, maar na het ontdekken van een soort 'wormhole'(om 12 uur 's nachts jawel!), spreekt hij al zijn (en Allen's) idolen uit de Roaring 20's. Van de Fitzgeralds, over Hemingway, Buñuel en Dalí vormt dit een charmant-hilarische stoet van bekende acteurs die de film fijn ondersteunt. Marion Cotillard steelt de show als de al even nostalgische Adriana, lonkend naar alweer een vroegere 'gouden' periode. En zo vist Allen toch weer zijn kritische puntjes over het establishment op, of bvb over retro-trends, etc. Uiterst fijnzinnige en zeer geslaagde ode aan de Kunst, Parijs, de Liefde en Romantiek.

gepubliceerd op 7 januari 2015
Dat Tarsem Singh kan schilderen op pellicule wisten we al sinds The Cell('00), The Fall('06) en dus recentelijk nog in Immortals('11) maar dat hij dat ook voor kinderen ging doen is dus wel een verrassing. Een zeer brave maar minder getrouwe verfilming van Sneeuwwitje brengt ons bij een zich rot amuserende Julia Roberts als the wicked stepmother welke über-ijdel regeert over haar kil koninkrijk, waar de opgesloten Snow White(Lily Collins) zich verzet, samen met haar zeven dwergen-op-stelten-struikrovers, jawel(!). Armie Hammer is de wat bleke Prince Alcott die hier zelf moet gered worden door dé kus. Met barokke kostuums, weelderige feesten en een vies-originele wellness-behandeling(!) eindigt Singh dit sprookje helemaal à la Bollywood, wat toch even schrikken is. Maar kom, de kinderen onder ons hebben zich alvast kostelijk geamuseerd.

gepubliceerd op 25 november 2014
Een quintessentiële De Palma: hoe hij hier ode brengt aan zijn meester Hitchcock zonder zijn eigen stijl te verloochenen, blijft indrukwekkend om te zien. Hoe deze film je met 'soundman' Travolta doet meezoeken en wroeten om de waarheid te achterhalen is fantastisch. Je gelooft elk personage, van de slijmerige blackmailer Dennis Franz, de geflipte killer John Litgow tot puppet on a string Nancy Allen. Enkele onvergetelijke scènes -een douche scene(!), de achtervolging door Philly, de Liberty Bell Parade, het maken van het filmpje adhv de foto's- zorgt ervoor dat je deze film jaar na jaar kan blijven bekijken. Een klassieker noemen ze zoiets.

Inschrijven voor de nieuwsbrief

Volg Cinebel